Συναισθηματική υπερφαγία: Τι είναι και πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε

Η συναισθηματική υπερφαγία είναι η αδυναμία να ελέγξουμε την κατανάλωση φαγητού, κυρίως όταν προσπαθούμε να νιώσουμε καλύτερα συναισθηματικά. Συχνά εμφανίζεται σε περιόδους άγχους, θλίψης, μοναξιάς ή πλήξης. Τα άτομα που τη βιώνουν μπορεί να νιώθουν δυσαρέσκεια για το σώμα τους, μειωμένη αυτοπεποίθηση και την ανάγκη να απομονωθούν.

Τι κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά

Συχνά, πίσω από τη συναισθηματική υπερφαγία κρύβονται βαθύτερες ανάγκες και εσωτερικές συγκρούσεις. Το φαγητό γίνεται συχνά ένας τρόπος προσωρινής ανακούφισης, που βοηθά το άτομο να ηρεμήσει από δυσάρεστα συναισθήματα ή να αντιμετωπίσει στρεσογόνες καταστάσεις.

Ταυτόχρονα, η υπερφαγία μπορεί να λειτουργεί σαν σιωπηλός τρόπος επικοινωνίας. Κάποιες φορές, το άτομο προσπαθεί να ζητήσει κατανόηση ή βοήθεια για κάτι που βιώνει, χωρίς να βρίσκει τρόπο να το εκφράσει με λόγια.

Επιπλέον, η εσωτερική φωνή κριτικής παίζει σημαντικό ρόλο. Είναι η εσωτερική φωνή που κρίνει το άτομο και μπορεί να τον ωθεί είτε στην υπερφαγία είτε σε αυστηρούς περιορισμούς στη διατροφή, προκειμένου να αποφύγει τα συναισθήματα που του προκαλούν άγχος.

Τέλος, η χαμηλή αυτοεκτίμηση συχνά συνδέεται με τη σχέση με το φαγητό. Κάποιοι προσπαθούν να νιώσουν καλύτερα για τον εαυτό τους μέσα από τον έλεγχο του βάρους ή της διατροφής, αλλά όταν οι προσπάθειες αυτές δεν φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, η αυτοεκτίμηση μπορεί να μειωθεί.

Πώς βοηθά η προσωποκεντρική θεραπεία

Στην προσωποκεντρική προσέγγιση, η θεραπεία βασίζεται στην αποδοχή. Μέσα σε μια σχέση εμπιστοσύνης, ο θεραπευόμενος νιώθει ασφαλής να μιλήσει ελεύθερα για τα συναισθήματα και τις ανησυχίες του. Αρχίζει να τα αναγνωρίζει, να τα κατανοεί και να τα εκφράζει με λόγια.

Καθώς προχωρά η θεραπεία, το άτομο μαθαίνει να φροντίζει τον εαυτό του, να μειώνει την φωνή της κριτικής και κατανοεί καλύτερα τι βιώνει.

Έτσι, χτίζει μια πιο υγιή και ισορροπημένη σχέση με την τροφή και με τη ζωή συνολικά, εστιάζοντας στη φροντίδα του εαυτού και στις πραγματικές του ανάγκες.